Je partner en je (schoon)ouders of naaste familie kunnen niet altijd gemakkelijk begrijpen wat er in jou omgaat. Bevallen en geboorte gaan samen met verwachtingen van geluk. Ook in onze maatschappij en in reclame worden zwangerschap en geboorte voorgesteld als een roze wolk, een gelukzalige omgeving. Er is weinig ruimte om mogelijke negatieve gevoelens toe te laten en erover te spreken. Hoe je je echt voelt, hou je liever voor je omgeving verborgen. Het gevaar bestaat dat je op die manier meer en meer in een isolement komt. Voor jouw omgeving wordt het steeds moeilijker om te begrijpen wat er in jou omgaat en om je hierin te ondersteunen.

Een ernstige postpartumdepressie en/of psychose is vaak beangstigend voor de omgeving. Je partner herkent je misschien niet meer. Hij heeft je bv. leren kennen als een opgewekte en energieke vrouw en wordt nu met een heel andere partner geconfronteerd. Hij voelt zich vaak machteloos om je te kunnen helpen, wat hij ook doet. Hij is soms bang om zijn partner, zoals hij haar kent, te verliezen. Partners dreigen er vaak zelf onderdoor te gaan. Hetzelfde geldt voor je (schoon)ouders. Niet zelden merken we dat hierdoor de relaties met je meest vertrouwde personen onder druk komen te staan.

Wat kunnen je partners en (schoon)ouders concreet doen om je te helpen?

De brochure van de VVGG over postpartumdepressie geeft volgende nuttige tips:

  • Jou helpen om te praten over jouw gevoelens en gedachten.
  • Jouw depressieve gevoelens niet minimaliseren of wegpraten, maar een luisterend oor bieden. Begrip, empathie en serieus luisteren zijn het belangrijkst.
  • Jouw helpen in het huishouden of in de zorg voor de baby. Zo krijg jij meer tijd voor jezelf.
  • Agressieve buien of emotionele uitvallen horen bij een depressie en daar houden ze best rekening mee.
  • Overleggen met de huisarts indien ze zich zorgen maken om jou.
  • Meer lezen over postpartumdepressie of postpartumpsychose.
  • Zelf hulp zoeken als zij hier nood aan hebben.