Overslaan en naar de inhoud gaan
lisbeth jobfestival
lisbeth

“Terug tijd kunnen nemen voor patiënten, ondersteund worden, een fijn team, … Ik heb het gevoel dat ik terug kan ademen”, vertelt Lisbeth Van Naelten (58) met een grote glimlach. Ze was eigenlijk niet op zoek naar een nieuw job, maar waagde toch de sprong nadat ze op het jobfestival in 2025 kennis had gemaakt met Bethanië. “Ik werd meteen getriggerd”, klinkt het.

Sinds begin dit jaar loopt verpleegkundige Lisbeth door de gangen van afdeling Vallei. ’s Nachts, want dan werkt ze het liefst. “Ik hou van de sfeer en het ritme van de nacht. Je moet heel zelfstandig zijn en creatief zijn in het zoeken van oplossingen. Dat heeft mij altijd aangesproken”, vertelt ze.

Ze kwam in Bethanië aan met een rugzak van meer dan dertig jaar ervaring in de ouderenzorg, waarvan een groot deel op psychogeriatrie. “Een mooie, maar pittige job. Geregeld acute situaties, onvoldoende ondersteuning en het vele wisselen van diensthoofden, zorgden ervoor dat ik uiteindelijk de job met pijn in het hart verliet. Na een tijdje werken bij woonzorgcentra in omgeving, kon ik aan de slag bij woonzorghuis van Emmaüs. Ik voelde al meteen dat er een anders geïnspireerde cultuur aan de basis van de zorg lag, een meer mensgerichte insteek. En toen kwam het jobfestival van Bethanië plots op mijn pad. Ik zag het voorbij komen op Facebook.”

Bethanië is nooit een onbekende geweest voor Lisbeth. Ze woont in Zoersel en deed zelfs ooit nog stage in het psychiatrisch ziekenhuis. “Toen had ik er niet echt voeling mee. Maar dat was 35 jaar geleden. Ik was jong en geestelijke gezondheidszorg was nog onbekend voor mij, maar ik had er de laatste jaren meer interesse in gekregen. Ik kon het niet laten om toch eens op verkenning te gaan op het jobfestival.”

'Terug met mensen bezig, niet met papieren'

Een warme babbel met Bieke, adjunct-hoofdverantwoordelijke van afdeling Vallei, wakkerde haar interesse nog meer aan. “En ook de huifkartocht over het domein, in het gezelschap van bezoekers, medewerkers en ook patiënten, was een extra trigger.” Wat volgde was een proefnacht op Vallei, om de sfeer op te snuiven, de collega’s, patiënten en werking te leren kennen. “Ik vertelde thuis dat ik allicht om middernacht weer thuis zou zijn, maar ik ben tot mijn eigen verbazing tot 6 uur ’s ochtends gebleven”, lacht ze.

“Tijdens die proefnacht werd ik prima opgevangen door Veerle, een heel ervaren en gedreven verpleegkundige. Ik voelde enorm veel warmte voor de job bij haar: luisteren naar patiënten, tijd nemen, … Dat was een echte verademing. Het menselijke aspect van de zorg dreigde door alle stress en werkdruk op mijn vorige jobs in het gedrang te komen en zelfs verloren te gaan. Ik ben uit mijn comfort zone gekomen, heb mijn kansen gegrepen en werk nu deeltijds op Vallei.”

Een meer dan geslaagde sprong, zo blijkt. “Ik heb nog veel te leren, maar en toch erg blij dat ik ben gesprongen. Ik heb terug het gevoel dat ik met mensen bezig ben, niet met papieren. Bovendien is hier ruimte om vragen te stellen, om bijscholingen te volgen, om mee te denken. Er hangt ervaring in de lucht en de open communicatie valt mij ook op. Er is algemeen een positieve vibe, die ik zowel op Vallei ervaar, als op alle ondersteunende diensten waar ik tot nog toe mee in contact kwam. En dat maakt het een hele fijne werkplek! Ik hoop hier te kunnen blijven tot mijn pensioen.”

Kom naar het Eigen zinnig jobfestival 2026!

Wil jij, net zoals Lisbeth, je droomjob vinden bij Bethanië? Kom dan naar ons jobfestival op 28 april! Hier vind je alle info.