Twee vrouwen spelen samen piano

Ontmoeting met elke unieke patiënt

Patiënten in de langdurige zorg hebben allemaal reeds een lang parcours in de geestelijke gezondheidszorg achter de rug. Vaak krijgen ze het label ‘uitbehandeld’ te zijn. Daarom zetten we in Bethanië in de eerste plaats in op ontmoeting en samen dingen doen. We proberen elke persoon te aanvaarden in al zijn facetten. Bij het vormgeven aan het behandeltraject vertrekken we niet vanuit psychiatrische diagnoses, maar vanuit het unieke van elke patiënt. Wij begeleiden de patiënt in zijn zoektocht naar een eigen manier van leven. Hierbij gaan wij zoveel mogelijk uit van het eigen verlangen van de patiënt, eerder dan vanuit onze eigen waarden en normen of die van de samenleving.

Samen met jou gaan we onderzoeken wat kwaliteit van leven voor jou persoonlijk betekent. We besteden aandacht aan bewustwording en aanvaarding van je eigen kwetsbaarheid. Wij zoeken in dialoog steeds naar een evenwicht tussen opvangen wat niet meer lukt en mogelijkheden stimuleren die er nog zijn. Dit evenwicht is voor iedere persoon anders en kan ook veranderen doorheen de tijd. Het moet dus telkens opnieuw gezocht en afgestemd worden.

Als het niet mogelijk is in dialoog de zorg te organiseren omdat je nog niet voldoende in staat bent om je eigen gedrag te sturen of omdat je nog niet tot voldoende ziektebesef bent gekomen, dan bekijken we wat nodig is om een veilig en structurerend kader te bieden dat toekijkt op bv. basishygiëne en onveilig of grenzeloos gedrag.

Zorg op maat

Onze werking streeft zorg op maat na en is gestoeld op een actieve gelijkwaardige samenwerking met jou. Anders dan in de behandelafdelingen ben je niet verplicht om deel te nemen aan een vooraf vastgelegd therapie- en activiteitenprogramma. Het aanbod aan therapie, activiteiten en begeleiding is steeds uitnodigend. We zoeken samen hoe je kan en wil deelnemen aan het leven binnen en buiten de afdeling. Waar mogelijk ligt de focus op een leven buiten het ziekenhuis. Tegelijkertijd blijven wij een plek waar je in geval van nood opnieuw terecht kan, waar je gekend en (h)erkend wordt.

Familie

Wij geven familie en naaste omgeving (bv. hulpverleners) een belangrijke plaats in het begeleidingsproces. We geloven dat het hebben van een netwerk mensen versterkt in het leven.